Суюндик МАМИРОВ/«Халқ сўзи». Пойтахтимиздаги чекка кўчалардан бирида ғалати манзарага кўзим тушиб қолди: пештоқига «Матбуот» деб катта-катта ҳарфлар билан ёзилган дўкон олдига аёллар кўйлаги қаторлаштириб илиб қўйилибди. Ичида газета-журналдан ном-нишон йўқ. Наҳотки «Матбуот тарқатувчи» акциядорлик компанияси бундай дўконларни трикотаж буюмларини тикиб сотаётган тадбиркорларга ижарага бера бошлаган бўлса?

Узоқ ўтмишдагина эмас, бундан 5-6 йил аввал ҳам эрталаб «Матбуот» дўконидан газета сотиб олиш учун одамлар турнақатор бўлиб навбатда тургани ҳамон ёдимизда. Улар гўёки иссиқ нон харид қилаётганга ўхшарди ва газета-журналдан маънавий озуқа олишарди.

Хўш, кейин нима бўлди? «Одамларда газета-журнал ўқишга қизиқиш камайди» қабилидаги баҳонаю сабаб билан «Матбуот» дўконларида сотиладиган майда-чуйда маҳсулотларнинг тури кўпайиб бораверди. Бунинг натижасида нафақат босма нашрлар, балки бундай шохобчаларнинг ўзига ҳам четга суриб чиқарилди.

Бугун шаҳар ва туманларни қўя турайлик, ҳатто пойтахт кўчаларида «Матбуот» дўконини учратиш амримаҳол бўлиб қолди. Даврий босма нашрларнинг жамият ҳаётидаги муҳим ижтимоий аҳамиятини ҳисобга олган ҳолда «Матбуот» дўконларини кўпайтириш зарур. Бу гарчи моддий даромад келтирмаса ҳам…